بعد از مدتها دوباره دارم از تو می نویسم.

مدتها بود که در این دفتر سخنی از تو ننوشته بودم اما شنیدن صدای تو انگیزه نوشتن را دوباره در من بیدار کرد.

دوباره می نویسم اما نه عاشقانه بلکه کاملا دوستانه .

دیگر نمی گویم عاشقت هستم بلکه تنها می گویم دوستت دارم. می گویم دوستت دارم اما دیگر بی تابانه حضورت را انتظار نمی کشم.

این است رسم زمانه . . . . .

پوزشم را مي‌پذيري،

                     بي‌گمان

عشق با اين اشك‌ها، بيگانه نيست

دوستي بذري‌ست، اما هر دلي

درخور پروردن اين دانه نيست.

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                                                 شدن

ساختن                           عشق     یعنی                          عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                      وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

عشق                                      آميختن                                         افروختن

يعني                                 به هم          عشق                               سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                       كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                   بيشمار

  عشق                                 من

    يعني                           الاسرار

    كلبه                  مخزن

     اسرار     يعني

     عشق

 ღسفر کردم که از یادم بری دیدم نمیشه ღ

این دفعه من رفتم سفر

 رفتم تا شاید فراموشت کنم

رفتم تا شاید عشقت را فراموش کنم

رفتم تا شاید  نبودنت  را فراموش کنم

رفتم

 اما فراموش نکردم

رفتم

اما عاشق تر شدم.

عشق با روح شقایق زیباست

عشق با حسرت عاشق زیباست

عشق با نبض دقایق زیباست

عشق با زهر حقایق زیباست

عشق در حسرت دیدار تو بودن زیباست

تصمیم گرفته بودم دیگه از تو ننویسم

اما

باز عهد شکنی کردم و نوشتم

که

 در حسرت دیدار تو هستم.

**********

اينجا براي از تو نوشتن هوا كم است
 دنيا براي از تو نوشتن مرا كم است

 
اكسير من نه اينكه مرا شعر تازه نيست
 من از تو مي نويسم و اين كيميا كم است

دريا و من چه قدر شبيهيم گرچه باز
من سخت بيقرارم و او بيقرار نيست

 
 با او چه خوب مي شود از حال خويش گفت
 دريا كه از اهالي اين روزگارنيست

امشب ولي هواي جنون موج ميزند
دريا سرش به هيچ سري سازگار نيست

 
 اي كاش از تو هيچ نمي گفتمش ببين
دريا هم اينچنين كه منم بردبار نيست

سفر ارمغانش همیشه دوری است

                                            اما

        داره برمی گرده ..........

        ..............................

        ..................................

        چقدر خوشحالم از بازگشتش. اینقدر خوشحالم که انگار به خانه من برمیگرده.

              کاش می شد به استقبالش می رفتم .

         کاش می شد در آغوش می کشیدمش و به او می گفتم دلم چگونه بی تاب او است.

   ساعاتی دیگر او در ایران است.

        کاش می فهمید که چقدر  از آمدنش خوشحالم

               کاش می دانست که چشمان من در تمام دوران سفرش منتظر آمدنش بود.

   اما افسوس که او هیچ نمی داند.

         شاید روزی فهمیدی............  شاید روزی خواندی

                                    پس بخوان که این کلبه متعلق به توست.

خوش آمدی عشق من !!!!!!!!!!!!!!

درهر سخنم نشانه از تست
وين زمزمه و ترانه ازتست

هر پنجشنبه برای من یاد آور زیبایی آخرین دیدار ما است.

         پنجشنبه ها را دوست دارم هر چند که نتیجه آن همیشه برایم فراق و دوری بوده است.

             این پنجشنبه نمی دانم در کجا هستی . در سفری . . . می دانم سفر را خیلی دوست داری .

 تو در سفری اما من باز هم از تو می نویسم.

می نویسم از عشقی که نسبت به تو دارم :

          عشقی که نسبت به تو دارم .... مانند نور شمع است .

          شمعی فروزان که در دل شب می سوزد. 

          عشق من نسبت به تو جاویدان است. بدون کوچکترین شک و شبهه ای.

                                         پس بی دلیل نیست که اینچنین  دوستت دارم   

اي کاش نمي رفت و سفر نمي کرد
 

يا لا اقل من و خبر نمي کرد

اما نه خوب شد که من و خبرکرد
 

اشکام و ديد و بعد از اون سفرکرد

از وقتي رفت دسام به آسمونه
 

شايد پشيمون بشه وبمونه

خودش مي گفت چون که بشه ستاره
 

هيچ چاره اي بجز سفرنداره

انقد مي شينم که بشه ستاره
 

بياد به کشور خودش دوباره

فهميدم امروز سفرم يه درده
 

من چه کنم اگر که برنگرده

پشت سرش آب مي ريزم يه دريا
 

شايد پشيمون شه نمونه اونجا

الهي که بدون هيچ فرودي
 

بشه ستاره و بياد به زودي

الهي که تموم چش به راها
 

بياد سفر کردشون از توراها

الهي هيچ جا سفرنباشه
 

هي چشمي منتظر به درنباشه

باز هم سفر  . . . . .

هر بار که اسم سفر تو می آید در دل آرزو می کنم ای کاش این سفر انجام نشود

می روی اما بدان قلب من

تا بی نهایت با تو هست

به انتظار نبودی ز انتظار چه دانی؟

تو بی قراری دلهای بی قرار چه دانی؟

نه عاشقی که بسوزی نه بی دلی که بسازی

تو مست باده نازی از این دو کار چه دانی؟

هر چی سعی می کنم دیگه از تو ننویسم مگه میشه 

    مگه میشه از عشق گفت و اما از تو نگفت ؟

        مگه میشه عاشق ماند اما از تو نگفت ؟

        تو برای من معنای عشقی . تو برای من واقعیت عشقی .

هر گاه که از تو خسته می شوم هرگاه که از تو ناامید می شوم تنها به حرمت آن حس مقدسی که به من

دادی حس زیبای عاشقی باز هم به زندگی لبخند می زنم .باز هم سعی می کنم عاشقانه دوستت داشته باشم.

اگر روزی تو مهمان کلبه من بودی برایم پیغامی بگذار. به تقویمت به دفتر امور روزانه ات مراجعه کن برایم بگو .....

 برایم بگو تو در این تاریخ و زمان به چه فکر می کردی ؟

اگر نتوانستی جوابم را بدهی .. ... .... .....  مشکلی نیست اما فقط این را بدان در آن ساعت و دقایق

 یک قلب برای تو .......  دو چشم در انتظار تو ........ و دودست به امید تو

             می تپید ............ انتظار می کشید ............ عاشقانه به سوی آسمان بلند شده بود.

                                                                تنها به خاطر تو

تو نیستی و صدای تو هوای خوب خونه ست
 صدای پای عطر گل  صدای عشق دیوونه ست 

خودت نیستی
****

شهر به شهر و كو به كو در طلبت شتافتم             

     خانه به خانه در به در جستمت و نيافتم

     آه كه تار و پود آن رفت به باد عشقي                   

     جامة تقوا كه من در همه عمر بافتم

        خيلي سعي كردم ديگه به تو فكر نكنم

اما

انگار يك نيرويي مانع از اين امر مي شود . نمي دانم حكمت در چيست ؟

بمانم و بنويسم ؟  يا تمام اين حس و حال را در زير پا گذاشته و به فراموشي سپارم؟

چند شب پيش دوباره خوابت را ديدم . درست در همان شبي كه تصميم گرفته بودم تو را از خاطرم پاك نمايم.

      خوابي به شفافيت واقعيت .  يك واقعيت شيرين و ...........................

بيا تا تعبير خواب من بشي

                              مرحم اين دل زار من بشي

هفته خوبی نبود.

این هفته هیچ حس و حالی برای نوشتن نداشتم . تمام نوشته هام رنگ گلایه داشت . رنگ دلتنگی .

هیچگاه تا این حد از وجودت دلگیر نشده بودم . پارسال همین روزها اوج عشق من نسبت به تو بود . پنج شنبه که می شد غمگین می شدم که چطوری این دوری دو روزه را تحمل کنم . جمعه ها رو فقط به امید رسیدن شنبه تحمل می کردم .

الان هم که به اون روزا فکر می کنم اشک تو چشام جمع می شه . باور نمی شه درخششی که تو چشات دیدم راست نبوده باورم نمی شه تو این احساس مشترک را نداشتی.

            مگه میشه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

امروز دفترم خالی از هر حرف و ترانه عاشقانه است .

         امروز دلم تنها می بارد . می بارد ..................

^{با اجازه آقا رامتین این متن زیبا را در بلاگم گذاشتم.}

مدتهاست حضور غریبانه ات را به انتظار نشسته ام . صحرای دلم را از عشق به دیگران تهی نمودم تا تنها  عشق تو در دلم شعله ور باشد.

****

هر غروب امیدی تازه در دلم جرقه می زند که شاید فردا بیاید.

اما تنها در انتظار این فردا و فرداهایی دیگر با نگاهی نگران منتظر آمدنت نشسته ام.

امروز برات می خواستم یک متن زیبا بنویسم  هر چه سعی کردم که اون را تو بلاگم بذارم دلم اجازه نداد.

بد جوری این چند روز قلبم رو شکستی . چند بار حتی نوشتم اما باز پاکش کردم.

واقعا نمی دانم دلیل این کارهات چیست ؟ نمی دانی یا خودت را به ....

اصلا ولش کن ... 

  نمی دانم ادامه این راه من را به کجا خواهد رساند. برای اولین بار در خود احساس تنفر از تو کردم . این اولین بار بود .

آنقدر به انتظارت نشسته ام که پرنده در دستهایم آشیانه ساخت .

آنقدر به انتظارت نشسته ام که پیچک همسایه در من پیچید و بر شانه ام گل داد

آنقدر به انتظارت نشسته ام که زمان را در تار و پود انتظار گم کرده ام

برایم باور این همه بی وفایی از جانب تو غیر ممکن است.

لحظه لحظه های خاطرات من
با تو بود ای چشمه حیات من
گر چه ما افتاده ایم از هم جدا
هر زمان یاد توام ای اشنا

آه چه چشم انتظار راه تو ماندم
در دل آن ابرهای گل بهي شام

از دیروز که عکستو دیدم دوباره دلم خیلی برات تنگ شده .

کاش می دونستی که اندازه دلتنگی من تا چه اندازه بزرگ است.

۱۱۸ روز از آخرین دیدار ما می گذرد.

زمان چه زود می گذرد.

*****

نمی خوام چوب حراجی رو به قلبم بزنم      نمی خوام گناه بی عشقی بیفته گردنم 

در این رویای دلنشین تنهای دلهای ما هستند که باهم نجوا میکنند، گویی از پیوند دستهای ما روح ما هم به هم پیوند خورده................

و چه زیباست رویای با توبودن

ترانه هميشگي دل را سر ميدهم

ترانه اي كه فقط يك دل شيدا را ياراي

 شنيدن آن است و بس

پس اي عزيزترين

عاشق ترين

موندني ترين

اي هميشگي  چشمانت را بر هم بنه

و به صداي ترانه قلبم گوش فرا ده

كه ميخواند :

دوستت دارم......دوستت دارم

صدا کن مرا

 صدای تو خوب است

صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است

که در انتهای صمیمیت حزن می روید

در ابعاد این عصر خاموش

من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم

                                                      کسی نیست

       بیا زندگی را بدزدیم آن وقت

      میان دو دیدار تقسیم کنیم.

نمی دونم چه حسی در من هست که نمی گذارد با هات دوباره تماس بگیرم.

                                                              تو می دونی چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دلم خیلی برات تنگ شده

ای جدایی تو بهترین بهانه گریستن

                           بی تو من به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام !!!

من بی قرار و تشنه پروازم

                        تا خود کجا رسم به هم آوازم . . . ! ! !

زان لحظه که دیده بر رخت وا کردم
دل دادم و شعر عشق انشا کردم
نی نی غلطم کجا سرودم شعری
تو شعر سرودی و من امضا کردم
خوب یا بد تو مرا ساخته ای
تو مرا صیقلی کرده و پرداخته ای

وقتي گل يادت تو دشت خيالم

روييد و نپرسيد روزگار و حالم

وقتي بوي عشقت پيچيد توي خوابم

يه روياي شيرين اومد به سراغم

روياي سپيد من تو اي عشق و اميد من هواي تو دارم طاقت ندارم

روياي سپيد من تو اي عشق و اميد من بي تو خواب ندارم من بيقرارم

كاش مي شد يك بار ديگر تو را مي ديدم تا مي گفتم كه دلم چگونه بي قرار توست .

روزها چه با سرعت از پي هم مي گذرند اما خبري از تو برايم نمي آورند.

شب بلند و دل من در تب و تابه

لحظه هام همه بر از حسرت خواب

 
مهربون من بیا تو هم زبونم باش